دوستی

همیشه معتقد بودم دوستی پایانی نداره بلکه مث انرژی از شکلی به شکل دیگری منتقل میشه، برعکس تمام تصورات و رس هام باورن و قبولش سخت نبود، میگه هرچیزی یه آغازیداره و یه پایان درسته؟ دوستی هم خیلی وقتها شامل این واقعیت میشه.

 

/ 7 نظر / 7 بازدید
تنها

افسوس که صاحب نظری پیــدا نیـست فریــاد که فـریـــاد رســی پیــدا نیـست بــس لابـه نـمـودیــم و کــس آواز نــداد پیداست که در خانه کسی پیدا نیست

مریم

سلامممممممممم این متن خودت بود بابا استعداد نهفته :)

سید ابراهیم

تشکر هم به خاطر تبریک تون و هم به خاطر شماره تلفن روابط عمومی ای که دادید یه تبریک دیگه هم به خاطر اینکه رمقی برای نوشتن تو وبلاگ دارید پایدار بمانید و هیچ وقت کم حوصله نباشید

زهرا

[متفکر][متفکر][متفکر] اااااااااا... نمیدونم چی بگم. اول خط دومت و نمیتونم بخونم . خیلی دیکته ت ضعیفه ها ولی در کل همون که گفتی هر چیزی آغاز و ژایانی داره درست تره

بلندترين صدا

اتفاقا نظریه پردازان گویند..برای آغاز و پایان ارتباط ..نقطه ای نیست جانم

آوای وحش

سلام ممنون که بعد از مدتها سر زدین بله خب غیر از خدا همه چیز این دنیا فناپذیره و تموم میشه...دوستی هم همینطور. حالا اگه عکسو همون اول می فرستادم تشخیص جنابعالی چی بود؟ بگو. چه خوب شد گفتین ایسنا لطفا در اسرع وقت یه سری به ایمیلتون بزنید..ممنون.

همایون

سلام خوبی؟ راستش من هم فکر می کنم هر چیزی آغاز و پایان داره حتی دوستی اما چرا باید الزاما اینطور باشه؟آیا الزامی هست؟نمیدونم اما به هر صورت آغاز و پایانش خیلی مهم نیست بلکه خاطره ای هست که از دوره دوستی باقی می مونه و چیزهایی که از همدیگه یاد می گیریم و وابستگی هایی هر چند تصنوعی به هم پیدا می کنیم