نوشته های یک حوا

این روزها بحث توهین به ساحت آقای خمینی بالا گرفته و هرکی چه موافق و مخالف بنا به

دلایلی از جمله  بر هم خوردن امنیت ملی و ... سعی می کنه یه نظری بده . اقا خوب بود و  یا

که بد من کاری ندارم بحث رسانه ای جالبی داره که خالی از لطف نیست.

میگن بر اینکه در عرصه خبررسانی موفق باشی و در این هیاهویی که هر کی از غرب و شرق

سعی در استمار سفید مردم کشورت داره مسئولان  رسانه باید سه تا فاکتور مهم داشته

باشند

١- شناخت مخاطب

٢- پول

٣- تکنولوژی

 هرچند مسئولان ما هیچ کدوم رو ندارند مسولان رسانه سه فکتور دیگری رو در نظر دارند١

- مخاطب چیزی جز مشتی خر و گاو هستند

٢- پول مگه علفه در ضمن چراغی که به شکم و زنم رواست بر مردم حرام است

٣- تکنولوژی چیزی جز وسایل غربی برای زیر سوال بردن انقلابمان و دور کردن مردم از اسلام نیست

حال در این بیغوله و مسئولانی که اصلا رسانه رو نمی شناسند و به شاحترامی نمیذارند یکی

سر برمی دارد که اهای من در کتابی که از ته انباری خونمون پیدا کردم البته می خواستم بدم

نون خشکی سبد بگیرم با واژه جدید به اسن پروپاگاندا اشنا شدم بچه خوبیه بیاد از امروز

باهاش دوست بشیم و به صراط مجهولش قدم برداریم

فکر می کنی این افرادی که  اصلا با پیام اشنا نیستند و اونو صرفا اسم یه ادم می دونند وقتی

از پروپاگاندا میاند استفاده کنند چی میشه  این میشه که و قتی در رسانه میلیشون نشون می

دن که عکس خمینی پاره شده نه تنها ناراحت نمی شند بلکه می گن کار کار خودشونه

 

در پروپاگاندا رسانه علاو.ه علاوه بر فاکتورهای بالا باید بتونه مسیری رو برای مخاطبانش  در نظر

بگیره که هدف خودش در اون نهفته است اما مخاطبش از نظر روانی به این نتیجه برسه که

خودش با مشقت به اون رسیده می بینید وقتی تنها عاملی که تو می تونی به سیستم  صدا و

سیما وارد بشی چادر ریش و پارتی است دیگه بهتر از این نمیشه 

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٢٥ساعت ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin