نوشته های یک حوا

پدرم این جوری بود وقتی من :

 

4 ساله که بودم فکر می کردم پدرم هر کاری رو می تونه انجام بده .

 

5 ساله که بودم فکر می کردم پدرم خیلی چیزها رو می دونه .

 

6 ساله که بودم فکر می کردم پدرم از همة پدرها باهوشتر.

 

8 ساله که شدم ، گفتم پدرم همه چیز رو هم نمی دونه.

 

10 ساله که شدم با خودم گفتم ! اون موقع ها که پدرم بچه بود همه چیز با حالا کاملاً فرق داشت.

 

12 ساله که شدم گفتم ! خب طبیعیه ، پدر هیچی در این مورد نمی دونه .... دیگه پیرتر از اونه که بچگی هاش یادش بیاد.

 

14 ساله که بودم گفتم : زیاد حرف های پدرمو تحویل نگیرم اون خیلی اُمله .

 

16 ساله که شدم دیدم خیلی نصیحت می کنه گفتم باز اون گوش مفتی گیر اُورده .

 

18 ساله که شدم . وای خدای من باز گیر داده به رفتار و گفتار و لباس پوشیدنم همین طور بیخودی به آدم گیر می ده عجب روزگاریه .

 

21 ساله که بودم پناه بر خدا بابا به طرز مأیوس کننده ای از رده خارجه

   

25 ساله که شدم دیدم که باید ازش بپرسم ، زیرا پدر چیزهای کمی درباره این موضوع می دونه زیاد با این قضیه سروکار داشته .

 

30 ساله بودم به خودم گفتم بد نیست از پدر بپرسم نظرش درباره این موضوع چیه هرچی باشه چند تا پیراهن از ما بیشتر پاره کرده و خیلی تجربه داره ..

 

40 ساله که شدم مونده بودم پدر چطوری از پس این همه کار بر میاد ؟ چقدر عاقله ، چقدر تجربه داره .

 

50 ساله که شدم حاضر بودم همه چیز رو بدم که پدر برگرده تا من بتونم باهاش دربارة همه چیز حرف بزنم ! اما افسوس که قدرشو نتونستم خیلی چیزها می شد ازش یاد گرفت !

 

پ.ن: دلم براش یه ذره شده یک ماهی هست خونه نیست همه می دونن به خاطر سلامتیشه که نیست  و به همین امیدم دارن تحمل می کنند اما الان یه چندروزی هست که رفتارهای آنرمالمون دوباره شدت گرفته پس کی میاد البته  یه جوریم دلم می خواد نیاد خیلی لاغر شده چهره اش زرد و نگاش بی حال و صداش گرفته می گند مال گاز بی هوشیه نمی دونم دوباره کی صدای مردونه اش رو می شنوم اون با بابای باحال و جنتلمن من فرق داشت؟ نه. دلم براش یه ذره شده..........کاشکی زودتر .....

نوشته شده در ۱۳۸٧/٩/٢۳ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin